۱- اگر گذر زمان را برای همه طبیعی یکسان و سرعت نور را هم یکی بگیریم چه می شود؟ ۲- اگر گذر زمان را برای هر ناطری متفاوت و سرعت نور را نسبی طبیعی متفاوت بگیریم چه می شود؟ ۳- اگر گذر زمان را برای همه یکسان و سرعت نور را یکی بگیریم چه می شود؟ در نهایت آیا اگر گذر زمان را برای همه طبیعی و یکسان و سرعت نور را نسبی طبیعی متفاوت بگیریم چه می شود و آیا روابط درست و قابل توجیهی برای پتانسیل های تاخیری که راه انتقال اطلاعات هست بدست خواهیم آورد که مشکل ناوردا نبودن

بدست آوردن روابط پتانسیل تاخیری با روش ریتاردیشن جفیمنکو ولی با سرعت های نسبی بدون فرضیه ثابت بودن سرعت انتقال نیرو ( انتقال پتانسیل با سرعت با فرض ثابت نبودن سرعت نور) در نهایت روابط کاملتری مشابه تبدیلات لورنتس نیز بدست خواهد آمد که باید بررسی شود. با میل دادن نسبت سرعت بار به صفر به حالت طبیعی تبدیل می گردد. و همچنین مقایسه با روابط نیروی الکتریکی وبر

اگر سرعت نور را متغیر بگیریم باز هم نیروی مغناطیس با بکارگیری فرمول تاخیر جفیمنکو ولی با اندکی دگرگونگی اندازه نیرو بدست خواهد آمد. این اندازه با فرمول وبر هم مقایسه شود. در محاسبه نیروی مغناطیسی به کمک نسبیت خاص باید توجه شود که تعداد بارهای منفی متحرک (بار های جریان) با مثبت در سیم برابر نیست.

هر چند ماه در خبر ها می آید که باز هم نسبیت سربلند بیرون آمد. این گفته ها و کار ها یا بیهوده است یا تبلیغات! این دید ما از طبیعت از خطای اندازه گیری ناشی از سرعت محدود انتقال اطلاعات است نه واقعیت.

عامل ایجاد میدان مغناطیس یک چیز است و آن دیر رسیدن نیروی الکتریکی است.